Νεγκλιζέ
Γεωργία Δρακάκη
«Νεγκλιζέ»
Η νέα συλλογή διηγημάτων της Γεωργίας Δρακάκη
34 ιστορίες για τις γυναίκες που περπατούν ανάμεσά μας στην Αθήνα
«Τι είναι γυναίκα τελικά;»
Η ερώτηση μένει καρφωμένη πάνω από μια πόρτα, σαν σημείωμα προς τον εαυτό, σαν υπενθύμιση, σαν πρόκληση. Παίρνει πολλές απαντήσεις. Όσες και οι ζωές που χωρά μια πόλη.
Στο «Νεγκλιζέ», την πρώτη της συλλογή διηγημάτων, η Γεωργία Δρακάκη συγκεντρώνει 34 ιστορίες με πρωταγωνίστριες γυναίκες της Αθήνας. Γυναίκες που αγαπούν, επιθυμούν, εργάζονται, φοβούνται, θυμώνουν, ονειρεύονται και επιμένουν. Γυναίκες που υπάρχουν στις λεωφόρους, στα διαμερίσματα, στα νυχτερινά λεωφορεία, στα γραφεία, στα μπαρ, στα κομμωτήρια, στις οικογενειακές φωτογραφίες και στις μοναχικές διαδρομές της πόλης.
Δεν πρόκειται για ηρωίδες, ούτε για σύμβολα. Είναι… ανθρωπίσιοι άνθρωποι.
Μια Αλβανίδα καθαρίστρια. Μια φτωχή τρανς γυναίκα. Μια καριερίστρια που παντρεύεται στα 40 και γουστάρει. Μια γυναίκα που περιμένει ένα τηλεφώνημα που δεν θα έρθει ποτέ. Μια άλλη που έμαθε να ζει χωρίς να περιμένει τίποτα. Άλλες λάμπουν, άλλες σβήνουν, άλλες παλεύουν να καταλάβουν ποιες είναι όταν κλείνει η πόρτα πίσω τους.
Όπως αναφέρει στον πρόλογό της η Γλυκερία Μπασδέκη, «η Δρακάκη, με ύφος σχεδόν ανάλαφρο, στήνει ένα ύπουλο πολιτικό βλέμμα πάνω στην ερήμωση, τη φθορά και τη σιωπηλή βία της καθημερινότητας».
Οι ιστορίες του βιβλίου ξεκίνησαν ως μηνιαία στήλη στο free press Η Πόλη Ζει και με τον καιρό μεταμορφώθηκαν σε ένα ενιαίο λογοτεχνικό σώμα. Ένα βιβλίο για τις γυναίκες της Αθήνας, αλλά και για κάθε άνθρωπο που έχει νιώσει μόνος, ερωτευμένος, αόρατος, φοβισμένος ή απελπισμένα ζωντανός.
Γιατί η θηλυκότητα, τελικά, ίσως δεν είναι μια ταυτότητα, αλλά ένας τρόπος να κοιτάζεις τον κόσμο.
Για την συγγραφέα
Η Γεωργία Δρακάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992 και ζει στο κέντρο της πόλης από το 2012. Είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και τραγουδίστρια.
Σπούδασε Νομικά και ολοκλήρωσε μεταπτυχιακές σπουδές στη Δημοσιογραφία και τα Νέα Μέσα. Έχει συνεργαστεί με πλήθος μέσων ενημέρωσης και πολιτιστικών εντύπων, ενώ τα τελευταία χρόνια καταγράφει συστηματικά την καθημερινότητα της πόλης, τις ανθρώπινες ιστορίες και τις μεταμορφώσεις της σύγχρονης Αθήνας μέσα από τα κείμενα, τις συνεντεύξεις, τις εκπομπές και τα podcasts της.
Το «Νεγκλιζέ» αποτελεί την πρώτη της συλλογή διηγημάτων και ίσως το πιο προσωπικό βιβλίο που έχει γράψει μέχρι σήμερα.
Σκίτσο εξωφυλλου: Ελένη Καράκου
Σκίτσα εντός βιβλίου: Τζωρτζίνα Πανταζοπούλου
ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ:
Η θηλυκότητα είναι ένας τρόπος να υπάρχεις.
Πάνω από το κουδούνι στην πόρτα του σπιτιού μου έχω κολλήσει ένα χαρτί που γράφει: «Τι είναι γυναίκα τελικά;» Η εποχή μας μοιάζει να μην έχει ξεκάθαρη απάντηση και αυτό είναι ίσως εκνευριστικό, ανακουφιστικό, παρήγορο ή επικίνδυνο.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι μανιφέστο, δεν είναι μισανδρικό, δεν θα αρέσει σε όλους και όλες, δεν σκοπεύει να αλλάξει τον κόσμο. Είναι παθιασμένο, είναι φεμινιστικό, αρέσει ήδη στις αγαπημένες μου φίλες και άλλαξε ήδη εμένα. Άλλη ήμουν πριν ξεκινήσω να το γράφω.
Για να είμαι ειλικρινής, έβαλα στην σειρά αυτά τα διηγήματα (που ξεκίνησαν ως μηνιαία στήλη στο αγαπημένο free press Η Πόλη Ζει) για να γιατρέψω δικούς μου φόβους, ανησυχίες και τραύματα. Να με χαϊδέψω λιγάκι. Να απευθύνω μια ανοιχτή αγκαλιά σε όλα τα κορίτσια και σε όλες τις γυναίκες που μοχθούν, ονειρεύονται, ηττώνται και, καμιά φορά, νικούν. Όχι επειδή είναι κορίτσια και γυναίκες, αλλά επειδή είναι γαμάτοι άνθρωποι. Επειδή είναι Αλβανίδες καθαρίστριες, φτωχές τρανς, ολομόναχες κουκλάρες, φοβισμένες καριερίστες, ερωτευμένες απελπισμένες.
Λάμπουν διά της απουσίας ή της παρουσίας τους σε ζωές άλλων ανθρώπων. Δεν είναι τέλειες, δεν είναι αλάνθαστες, ούτε καν εγώ δεν συμφωνώ πάντα μαζί τους. Αλλά όλες τις αγαπώ. Όλες! Ιδίως αυτές που γνώρισα πρώτα στην αληθινή ζωή και ύστερα ακούμπησα με σεβασμό και φροντίδα στο χαρτί μου.
Κι αν στις αφιερώσεις του βιβλίου δεν υπάρχει η μαμά μου, αυτό δεν λέει κάτι. Ούτως ή άλλως, ό, τι γράφω, από παιδί, απευθύνεται, ευθέως ή εμμέσως, σε εκείνη: το πιο Νεγκλιζέ κορίτσι της πλάσης, την Γυναίκα της ζωής μου.
Με όλη μου την θηλυκότητα,
Γεωργία Δρακάκη
———————————————————————————————-
Βιογραφικό:
Η Γεωργία Δρακάκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992. Ζει στο κέντρο της από το 2012. Σπούδασε Νομικά και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην Δημοσιογραφία και τα Νέα Μέσα. Είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και τραγουδίστρια από τότε που θυμάται τον εαυτό της.
Στα κείμενα, στις εκπομπές και στις ζωντανές εμφανίσεις της ασχολείται με την πόλη, τον πολιτισμό και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Έχει συνεργαστεί (και με κάποια συνεχίζει) με μια σειρά από sites, περιοδικά και εφημερίδες, όπως: Popaganda, Athens Voice, Nitro, In.gr, Η ΠΟΛΗ ΖΕΙ, Andro.gr, Travel.gr, Infowoman.gr, Παρασκήνιο, Αξία, Espresso κ.ά
Έχει εργαστεί ως ραδιοφωνική παραγωγός στο Επικοινωνία FM, στον Atlantis Fm και στο Κανάλι 1 του Πειραιά, ενώ συνεργάστηκε για μια σειρά από εκπομπές στα «Στιγμιότυπα» του Βασίλη Κουφόπουλου στο ΣΚΑΪ radio.
Πρόσφατα, ξεκίνησε τα δικά της podcasts και vidcasts σε συνεργασία με το ενημερωτικό Newsbeast.
Ονειρεύεται τα ζωάκια της να ζήσουν για πάντα, να γίνει μητέρα και να μην πάψει ποτέ να καίγεται από τον έρωτα.
Το «Νεγκλιζέ» είναι η συλλογή διηγημάτων που πάντα ήθελε να γράψει, αλλά συνεχώς το ανέβαλλε.
Εργογραφία:
Ο Τάσος Πέθανε (2023, Εκδόσεις Κάκτος)
Το Καλύτερο Πράγμα στον Κόσμο Είναι να Πέφτεις για Ύπνο τα Ξημερώματα (2023, Εκδόσεις Άρτεμις)
Η Άδεια Παρένθεση (2019, Εκδόσεις Εύμαρος)
Η Τριανδρία (2015, Εκδόσεις Άπαρσις)
18 Ντεσιμπέλ (2012, Εκδόσεις Άπαρσις)
Συλλογικοί τόμοι:
42 Κείμενα Καραντίνας (2020, Εκδόσεις Εύμαρος)
Ανθολογία Μικρού Διηγήματος για τη Νύχτα (2017, Εκδόσεις Κύμα)
«Ποιητικές συνARTήσεις 2016» (2016, Εκδόσεις Άπαρσις)
Έλα στη θέση μου – 20 ιστορίες για την αλληλεγγύη (2015, Εκδόσεις Ταξιδευτής)
